W klasach drugich gimnazjum odbyła się lekcja origami.
Pani pokazała nam różne rodzaje papieru, z którego możemy zrobić origami oraz dzieła stworzone z papieru przez nią osobiście lub przez jej uczniów. Również sami mogliśmy spróbować złożyć latającego żurawia.

Dzisiaj odwiedziłyśmy Centrum Popkultury w Warszawie. Odbywały się tam zajęcia związane z Krajem Kwitnącej Wiśni. Studenci Japonistyki opowiedzieli nam ciekawostki o Japonii, przybliżyli sztukę makijażu oraz muzykę azjatycką.
Przeprowadziłyśmy wywiad z jedną ze studentek.

Czemu Pani zdecydowała się na studiowanie japonistyki?
Myślę, że to wynikało głównie z mojego zainteresowania japońską muzyką już praktycznie od dzieciństwa. Zawsze chciałam zrozumieć o czym jest muzyka, którą słucham od tylu lat. Głównie dlatego zdecydowałam się na japonistykę.
Czy na japonistyce wymagana jest nauka japońskiego?
Oczywiście, że tak.
Czy nauka japońskiego jest trudna dla Polaków?
Dla Polaków japoński ponoć jest najprostszy, ponieważ mamy najbardziej zbliżoną wymowę, jeśli chodzi o inne narody na świecie. Jednak nauka znaków, pisma jest naprawdę ciężkim przeżyciem.
W jakich zawodach można się widzieć po japonistyce?
Myślę, że może w ambasadzie japońskiej w Polsce. Można wyjechać do Japonii, tam podjąć się jakiejś pracy, można pracować jako tłumacz - najpopularniejsze zajęcie - w korporacjach albo na własną rękę.
Co najbardziej podoba się Pani w Japonii poza wspomnianą muzyką?
Przyznam, że poza muzyką może być dosyć ciężko. Jestem bardzo zainteresowana streetfashion i ogólnie całą kulturą, ale najbardziej jednak muzyką.
Jakie są najpopularniejsze stereotypy o Japonii?
Jest ich dużo: nie mają życia poza pracą, wszyscy są tacy sami. Najbardziej właśnie o tej pracy, mimo, że Japończycy pracują tyle samo co my. A największy stereotyp, to ten, że tam nadal siedzi się na podłodze, wszyscy są w takich strojach jak samuraje, krzyczą na siebie, walczą, mieszkają w papierowych domkach, takich typowych dla lat Edo. Ludzie wiedzą, że Japonia jest mocno zaawansowana technologicznie, a z drugiej strony jak Polacy myślą o Japonii to często, z jakiegoś powodu, widzą tą tradycyjną Japonię sprzed paruset lat.
Co może pociągać Europejczyków w Japonii? Co może ich zadziwiać, interesować?
Najbardziej ta egzotyczność, bo teoretycznie wszystko w Japonii tak na pierwszy rzut oka jest zupełnie inne niż u nas.
Dziękujemy bardzo za udzielenie nam wywiadu! Za wywiad dziękujemy pani Paulinie, która pokazała nam ciekawą prezentację o japońskiej muzyce.

Dnia 7.04 klasa 2ag wybrała się do ambasady japońskiej w Warszawie. Została powitana przez panią, która pokrótce opowiedziała o kraju kwitnącej wiśni - przybliżyła m.in. festiwale, alfabet czy też podstawowe japońskie zwroty. Następnie był czas wolny - klasa miała możliwość wypróbowania japońskich zabawek, poszukania czegoś dla siebie wśród książek na półkach lub zrelaksowania się w kąciku z pufami i wieloma tomami mang.
Wycieczkę można uznać za udaną.

7 kwietnia druga gimnazjum pojechała na wycieczkę do Muzeum Narodowego na wystawę o Drzeworytach Japońskich.
Lekcje prowadziła sympatyczna pani, która opowiedziała nam o dawnej Japonii oraz pokazała nam dzieła japońskich twórców. Mogliśmy obejrzeć tam obrazy od pięknych krajobrazów, życia codziennego Japończyków do karykatur sławnych aktorów tamtych czasów.
Uczniowie byli zadowoleni wycieczką.

Mapa Edo, dawnego Tokio.

Karykatury aktorów

Krajobrazy 

W naszej bibliotece zawisła piękna mapa Japonii wykonana przez dziewczyny z naszej grupy!

Nasza grupa zorganizowała lekcję o kuchni Japońskiej, którą przedstawiłyśmy klasom drugim.
W czasie prezentacji uczniowie mogli dowiedzieć się o różnych rodzajach potraw, w jaki sposób jeść i zachowywać się przy stole. Udzieliłyśmy również lekcji sztuki jedzenia pałeczkami oraz pokazałyśmy film nagrany w restauracji.

Odwiedziłyśmy restaurację Sushi Zume w Starej Papierni, gdzie pan Łukasz pokazał nam, jak robi się różne rodzaje sushi.
Dostałyśmy również lekcję jedzenia pałeczkami. Pod koniec mogłyśmy skonsumować przygotowaną na naszych oczach potrawę.
Nagrałyśmy również materiał, który pokazałyśmy później na lekcji w szkole dla klas gimnazjalnych.